İstiklal Marşı’mızın Tarihi

Tarihsel Kişiler, Tarihsel Olaylar

İstiklal Savaşı’mız sırasında kahraman Türk askerlerinin moralini perçinlemek amacıyla bir milli marşa ihtiyaç duyuldu. Milli Eğitim Bakanlığı bunun üzerine bir şiir yarışması düzenledi, yarışmaya 724 yarışmacı katıldı fakat milli eğitim bakanı Hamdullah Suphi’nin farkındalığı ile yarışmaya Mehmet Akif’in katılmadığı belirlendi. Nedeni sorulduğunda böyle bir marşı yazmak için ödüllü bir yarışmaya katılmak istemediğini belirterek yarışmaya katılmayacağını bildirdi, ancak sonraları İstiklal Marşı olacak dizeleri karşılıksız olarak yazabileceğini söyledi.

“Kahraman Ordumuza” başlıklı on kıtalık şiiri 20 Şubat 1921′de yazdı ve bu marş 12 Mart 1921 tarihinde TBMM tarihinde milli marşımız olarak kabul edildi ve de “İstiklal Marşı” adını aldı. Bestecisi Cumhurbaşkanlığı Orkestra Şefi Osman Zeki Üngör’dür.
Temasını Türk askerine duyulan güven, inanç; Türk milletinin bağımsızlığı ve vatanına olan sonsuz sadakatinin oluşturduğu milli marşımızın sözleri:

“İstiklal Marşı

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilâl!
Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl…
Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl!

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddım var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,
“Medeniyet!” dediğin tek dişi kalmış canavar?

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın.
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın…
Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Bastığın yerleri “toprak!” diyerek geçme, tanı:
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:
Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?
Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda!
Canı, cananı, bütün varımı alsın da Huda,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

Ruhumun senden, İlâhî, şudur ancak emeli:
Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli.
Bu ezanlar ki şahadetleri dinin temeli-
Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli.

O zaman vecd ile bin secde eder-varsa-taşım,
Her cerihamdan, ilâhî, boşanıp kanlı yaşım,
Fışkırır ruh-ı mücerret gibi yerden naşım;
O zaman yükselerek arşa değer belki başım.

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl!
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl:
Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl

Mehmet Akif ERSOY”

Etiketler: 12 Mart 1921, İstiklal Marşı, İstiklal Marşı kabulü, İstiklal Marşı sözleri, İstiklal Marşı'nın tarihi, istiklal marşının kabulü, Mehmet Akif Ersoy

Belki bunlar da ilginizi çeker

• Henüz alakalı bir yazı yazılmamış.

Canberk @ Eylül 14, 2008